Een gevaar zit in een klein hoekje, bijvoorbeeld in de dode hoek van de achteruitkijkspiegel. Het autorijden gaat steeds beter, maar ik weet niet hoe ik dat geloofwaardig moet maken als ik eerlijk vertel wat voor bijna-ongelukken ik allemaal veroorzaak! Ik ben de verhoging in het midden van een drukke rotonde opgereden waarna ik vrijwel stilstond. Ik ben zeer dicht langs een stel kinderen gereden. Ik wilde vanuit stilstand op een helling de kruisende weg oprijden terwijl daar net een auto aankwam. Gelukkig zit er dan een instructeur naast die op tijd ingrijpt.

Ook loop ik hier het gevaar van overvoeding en –drinking. ’s Middags eten we altijd wel iets warms en ’s avonds hebben we altijd drie gangen. Meestal kook ik, dus dan maak ik iets wat ik zelf ook lekker vind… Bovendien is zoiets simpels als vers wit stokbrood met chocoladepasta of –vlokken zó lekker! Mijn huidige huisgenoten drinken daarnaast ook nog dagelijks wijn (dat vinden ze gezond op hun leeftijd) en ze proberen mij te verleiden om met hen mee te doen.

Eerder vertelde ik al over al die mensen met dezelfde namen. Ik had al bijna een paar kwartetten, wat ik erg leuk vond, maar het risico is dat het echt verwarrend wordt! Vorige week ben ik naar een te gek muziekfestival geweest in Annonay, werkelijk geweldig genoten, met Pascal de elektricien en zijn vriendin Sylvie. Vandaag heb ik deelgenomen aan een wandelevenement van Satillieu naar Lalouvesc (12 kilometer bergop, in de volle zon, wederom geweldig genoten) met Pascal de rij-instructeur en een vriendin van hem, Sylvie!

Een gevaar waar ik nu mee te maken krijg, is dat ik weet dat ik over enkele dagen op vakantie naar Nederland ga, en dat ik nu echt zit af te tellen. Met mijn hoofd zit ik al in de vakantie, maar ondertussen heb ik hier nog van alles te doen, zijn er mensen te gast die helpen met klussen en word ik, inmiddels soms tot ik er een klein beetje gek van word, ondergedompeld in termen als ‘energieën’ (te pas en te onpas), chakra’s, lichtbollen (op foto’s) die ik weet niet wat kunnen beteken, nieuwetijdskinderen, ‘chem-trails’, het waterman-tijdperk… Graag zou ik jullie dan ook verzoeken om mij als ik in Nederland ben te sparen, en die woorden niet in de mond te nemen, haha!

Maar één gevaar is duidelijk het grootste. En dat is dat de Fransen aan de andere kant beginnen met het geven van zoenen! Ze presenteren dus als het ware eerst de linkerwang. Stel je voor dat je elkaar per ongeluk in het midden treft! En er wordt bij elke gelegenheid gezoend! Als je iemand enkele dagen niet hebt gezien, dat vind ik al heel wat, maar sommige Fransen die ik hier ken zijn zelfs gewend om ’s ochtends bij het weerzien na de nacht even een rondje zoenen te doen! Nu heb ik de gewoonte aangenomen om, voordat er gezoend gaat worden, eerst ver achterover te buigen, te observeren wat de andere partij van plan is, en mijn actie daar vervolgens op aan te passen.

Joepie, volgende week ben ik in Nederland!